توالتولوژي!
چند وقت پيش يك فكر بكر به ذهنم خطور كرد كه دوست دارم آن را در اختيار مسئولان قرار دهم تا هر چه زودتر اين ايده را عملي كنند. البته من واقعاً ماندهام كه اين ايده چرا به فكر مسئولان به خصوص مسئولان سازمان ملي جوانان نرسيده است. چون تا جايي كه از خبرها ميتوان فهميد مسئولان ما از اين جور راهكارهاي عملي تا دلتان بخواهد براي حل مشكلات جوانان در چنته دارند
و هر از گاهي رو ميكنند و تا پاي اجراي آن نيز پيش ميروند و حتي بعضي از آنها را نيز عملي ميكنند! البته اين احتمال را ميدهم كه به علت مشغله زياد كاري اين فكر بكر به ذهن مسئولان خطور نكرده است. به نظرم با عملي كردن طرح اينجانب نه تنها بعد از سه سال همه جوانان صاحب خانه ميشوند بلكه بيكاري هم از بين رفته و ازدواج جوانان با سرعت فزايندهاي افزايش مييابد و حتي با ادامه اين طرح نسل آينده هم در بدو تولد مورد حمايت قرار گرفته و صاحب شغل ميشود. تازه اگر اين طرح به خوبي اجرا شود ميتوانيم اولين صادركننده آن در جهان باشيم و جوانان متخصص در اين زمينه را به عنوان نيروي كار به خارج از كشور اعزام نماييم.
براي اجراي اين طرح در ابتدا بايد يك رشته دانشگاهي جديد با نام توالتولوژي ايجاد كنيم تا جوانان ما به صورت مختلط و با نسبت مساوي بتوانند در اين رشته ثبتنام كنند و با صرف يك هزينه مناسب بعد از سپري كردن يك دوره چهار ساله مهندسي توالتولوژي را كسب نمايند. نكته مهم و حياتي در اين رشته ارائه پروژه پاياني به صورت عملي است كه ميبايست به صورت دو نفره ارائه شود. بدين منظور يك دختر و پسري كه در طول اين چهار سال از هم شناخت لازم را پيدا كردهاند با دريافت يك وام توالتولوژي به سرعت و با كمترين هزينه يك توالت عمومي در نقطهاي از شهر يا بين شهر كه مجوزش را از وزارتخانههاي مختلف گرفتهاند احداث كرده و با گذاشتن يك ميز و صندلي جلوي در خروجي نفري صد تومان از كاربران دريافت ميكنند. با اين كار علاوه بر اينكه ميتوانند به راحتي وام گرفته شده را پس دهند ، تمام خرج و مخارج عروسيشان را نيز ميتوانند دو نفري در كنار يكديگر در بياورند. تازه هر وقت بچهيشان هم به دنيا آمد ميتوانند با احداث قسمت بچهگانه و قرار دادن فرزندشان پشت ميز مخصوص آن قسمت ، خود اشتغال زايي كنند. در ضمن دختر و پسرهاي مذكور ميتوانند به راحتي درسشان را نيز در هنگام كار خوانده و در اين رشته تا دكترا و فوق دكترا نيز پيش بروند. براي نظافت اين سرويسهاي بهداشتي هم جاي نگراني نيست چون براي جلوگيري از خدشهدار شدن وجهه مهندسيشان ميتوانند به راحتي شخصي را براي اين كار استخدام كنند و آنها فقط كار نظارتي را روي رعايت مسائل بهداشتي بر عهده داشته باشند. در مورد درآمدزايي اين شغل هم اصلاً جاي نگراني نيست چون اگر توالت مربوطه را در جاي مناسبي احداث نمايند ، با دريافت صد تومان از هر نفر ميتوانند به درآمد ميليوني دست پيدا كنند. تازه با فروش كود آن به مزارع و باغات اطراف به رونق كشاورزي و اشتغال زايي غير مستقيم هم كمك شاياني ميشود. همچنين با گسترش روز افزون اين طرح در چند سال آينده ميتوان به صادرات توالتهاي عمومي به همراه نيروهاي متخصص داخلي به كشورهاي دوست كه اكثراً با اين معضلات دست به شلوار هستند گوشه چشمي داشت و با درآمدهاي ارزي حاصل از آن ميتوان وابستگي كشور را به صادرات نفت كاهش داد و حتي جايگزين آن كرد.
خلاصه مطلب اينكه با وجود اين همه نكات مثبت ، اين طرح اگر هيچ سودي نداشته باشد لااقل اين ويژگي مثبت را دارد كه اكثر جوانان را از سر كار بودن در ميآورد و دوباره ميگذارد سر كار تا چند سالي سرشان حسابي گرم باشد!
چاپ شده در ماهنامه طنز ستون آزاد شماره ۵۰
