متن كامل منشور كشف شدة حقوق بشر متعلق به رئيس بزرگ

اينك كه به ياري مزدا ، صندلي رياست را در گوشه‌اي از جهان بدست آورده‌ام ، اعلام مي‌كنم كه تا روزي كه من زنده هستم و مزدا توفيق رياست را به من دهد :

هرگز راضي به رضايت ديگران نباشم و نظرات و تفكرات زيردستانم را محترم نشمُرم و نگذارم كه از دهان احدي از زير دستانم صدايي به بيرون درز كند.

من از امروز كه بر صندلي رياست تكيه كرده‌ام تا روزي كه زنده هستم و مزدا توفيق چسبيدن به اين صندلي را به من ‌دهد ، زير دستانم را آنقدر زير فشار قرار مي‌دهم تا آب لمبو شده و رياست دائم العمر مرا بپذيرند و هر كه رياست مرا قبول نكرد ، انواع جنگ‌ها را روي وي پياده سازي خواهم كرد.

من تا روزي كه بر مسند قدرت رياست باقي ‌مانده‌ام نخواهم گذاشت كسي از كارهاي پشت پرده من بويي ببرد و اگر شخصي بويي بُرد كاري مي‌كنم كه بو بردن را كه هيچ ، حتي اسم خود را نيز فراموش كند.

من تا روزي كه رئيس هستم نخواهم گذاشت مال غير منقول يا منقول ديگران در جيب زير دستانم وارد شود و كاري مي‌كنم كه تمام اين اموال مستقيماً به جيب رياست ورود پيدا كند.

من امروز اعلام مي‌كنم كه هر كس آزاد است با هر دين و آيين و روش و مسلكي كه دارد ، در هر نقطه‌اي كه مايل است سكونت كند و هر شغلي كه ميل دارد پيش بگيرد بدون آنكه مدرك دانشگاهي يا حتي سيكل داشته باشد ، مشروط بر آنكه تمام كارهاي ما را قبول داشته و بله قربان گوي ما باشد.

من اعلام مي‌كنم كه هيچ كس را نبايد مجازات كرد مگر در مواردي كه ما را بر نتابند ، بر ما خرده گيرند ، انتقاد كنند ، حرف بزنند ، فكر كنند ، بيانديشند و خلاصه كاري كنند كه ما خوشمان نيايد.

من اعلام مي‌كنم كه مجازات كساني كه هرج و مرج مي‌كنند ، آشوب مي‌كنند ، توهين مي‌كنند ، تخريب مي‌كنند و خلاصه هر كاري مي‌كنند ، ولي ما را نيز تأييد مي‌نمايند پاداش است و اگر شخصي كاري را كه نبايد بكند ، انجام دهد و به ريش قباي ما بر بخورد ، بايد علاوه بر خودش بر جد و آبادش هم سلام گرم و صميمي ما را برساند.

من تا روزي كه به ياري مزدا ، رياست مي‌كنم ، نخواهم گذاشت كه از گلوي زيردستانم يك قُلُپ آب خوش فرو رود.

من اعلام مي‌كنم كه همه بايد حقوقشان را به من واگذار كنند و كساني كه نمي‌خواهند اين كار را انجام دهند ، آن قدر از اين پله‌هاي پيشرفت و ترقي خودمان بالا و پايين مي‌بريمشان تا دل و روده و كليه اعضاء و جوارح ممكنه از دهان مباركشان بيرون آيد تا بفهمند كه اگر همان اول سر كيسه حقوقشان را شُل‌تر مي‌كردند چنين سرنوشتي انتظارشان را نمي‌كشيد.

و از مزدا خواهانم كه مرا در راه اجراي تعهداتي كه نسبت به زيردستان خود گرفته‌ام ، موفق گرداند.

و در آخر دستور مي‌دهم كه بدنم را به همراه صندلي رياست و كياست دفن نمايند تا بتوانم در ادامه روند رياست خود در اين دنيا ، در آن دنيا نيز توفيقات رياست بر بهشتيان را داشته باشم.

چاپ شده (با جرح و تعديل) در شماره ۴۴ ماهنامه طنز و كاريكاتورز بچه مشد