از تابلوهای راهنمایی قدردانی کنید!

خیلی از ماها موقع رانندگی به تابلوهای خوشگل و مامانی و رنگی پنگی کنار جاده یا خیابون خیلی دقت نمی‌کنیم، ولی تجربه نشون داده که با دقت کردن به اونا می‌تونیم از خیلی حوادث مختلف جلوگیری کنیم. متاسفانه بی‌توجهی نسبت به این تابلوهای ناناز و دوست داشتنی بیشتر حوادث ناگوار رو به همراه داره. گاهی هم ممکنه شما تو یه دوراهی گیر کنین. منظورم ازون دو راهی‌های واقعی نیست‌ها. منظورم دوراهی‌های فیکه. مثلاً، شما تابلو سبقت ممنوع رو کنار جاده می‌بینین، ولی خط‌ سفید وسط جاده به صورت خط‌چینه، یعنی می‌تونین سبقت بگیرین. پیشنهاد می‌کنم، توی این جور مواقع شما به همون مسیر عادی‌تون ادامه بدین و به علائم موجود اصلاً هیچ اهمیتی ندین، چون اونا تکلیف‌شون با خودشون معلوم نیست، چه برسه با شما. یا مثلاً موقع سرعت گرفتن تو اتوبان می‌بینین حداکثر سرعت رو زدن 100 کیلومتر بر ساعت و دوربینا رو هم تنظیم کردن که 130 رو رد کردین، جریمه کنن. ولی دو قدم جلوتر پلیس وایساده و واستون سرعت 101 کیلومتر بر ساعت رو هم جریمه می‌کنه. پس به نفع‌تونه که به تابلوها احترام بذارین. البته این نکته رو هم باید بگم که گاهی هم راننده‌ها هر چی دقت می‌کنن هیچ تابلویی تو جاده نمی‌بینن. خب این مشکل از راننده‌هاست که توقع دارن همه جا تابلو باشه. شما حالت عادی که تابلوها رو نمی‌بینین. پس این جور مواقع راست دماغتون رو بگیرین برین جلو و به بقیه‌ش کاری نداشته باشین.

پس همون طور که دیدین، به غیر از موارد خاص، این تابلوها خیلی مفیدن و باید بهشون احترام بذاریم و ازشون قدردانی کنیم. البته بعد خوندن این مطلب، فردا پس فردا راه نیفتین تو کوچه و خیابون و یه دسته گل بندازین گردان این تابلوهای راهنمایی و لوح‌تقدیر بهشون بچسبونین. بعد که اومدن بردنتون ایستگاه روان‌پریشان نگید کی بود، کی بود، من نبودم و بندازین گردن من. البته مسیرم طوریه که خودم همیشه از همون سمت و سو رد می‌شم، ولی بیشتر به خاطر خودتون می‌گم، چون هزینه گل و چاپ تقدیرنامه خیلی زیاد در میاد و ما راضی نیستیم تو این گرونی این‌قدر هزینه رو دستتون بذاریم.